ODPOWIEDŹ HEJALA:

Dusze można porównać do wody. Każda dusza to kropelka. Mogą łączyć się w większe krople, a nawet kałuże, morza i oceany, lub dzielić na mniejsze. Kiedyś byliśmy jedną wielką kulą wody, która rozprysnęła się na mnóstwo malutkich kropelek. Kiedyś wszystkie kropelki, które przetrwają cykl, znów scalą się w jedną całość. Tak więc: jedna dusza nie może pożreć drugiej, ale może wejść z nią w fuzję, co z punktu widzenia subiektywnego obserwatora może wydawać się „pożeraniem”. Oczywiście, gdy obserwuje się ten proces, to obserwator niezaznajomiony z „umową fuzyjną” może myśleć, że większy „pożera” mniejszego, choć może być na odwrót. Po fuzji powstaje nowa osobowość z balastem doświadczeń obu kropli.